.

گروه ادب: صادق رحمانی گفت: ادبیات حوزه از ادبیات معاصر ایران جدا نیست. در حقیقت کسانیکه به کار ادبیات مشغولند فارغ از صنف و دسته شغلی شان به عنوان شاعر یا هنرمند مطرح هستند.

این شاعر و مترجم در گفتگو با خبرنگار شبستان، اظهار داشت: باید پذیرفت گاهی دروس حوزوی و حال و هوای حوزه و حجره ها در محتوای شعر شاعران حوزه تاثیر بسزایی داشته و به پختگی اشعار آنها کمک زیادی کرده است. حتی در شعر شاعری مثل علی معلم با اینکه ملبس به لباس روحانیت هم نیست می توان تاثیر عمیق کلامی و علمی حوزوی را مشاهده کرد.
سراینده کتاب ''با همین واژه های معمولی'' با اشاره به ضرورت طرح مسائل ادبی جدید در حوزه ها، گفت: متاسفانه توجه به ادبیات جدید در دروس حوزوی در حاشیه قرار دارد هر چند به تازگی حرکت هایی برای آشنایی هر چه بیشتر طلاب با متون ادبی جدید صورت پرفته است اما هنوز این جریان در همه حوزه ها فراگیر نشده است و کلیت حوزه با ادبیات معاصر و امروز بیگانه است. کما اینکه این معضل در دانشگاه های ما هم وجود دارد.
وی افزود: کلاس های آکادمیک و دانشگاهی ما توجه شایسته ای به ادبیات امروز ندارند و هنوز سایه خاقانی و ناصر خسرو و منوچهری دامغانی بر دروس آنها سنگینی میکند و ما باید ابتدا ادبیات معاصر و خصوصا ادبیات انقلاب را در دانشگاه ها تقویت کنیم و بعد از آن به حوزه بپردازیم.
مترجم کتاب ''زنی به نام زینب'' با اشاره به تفقه در دین که هدف اصلی حوزه است، تصریح کرد: اگر در عرض کارهایی که حوزه به آنها می پردازد، به ادبیات جدید فارسی هم توجه بشود، کار شایسته ای است. البته ادبیات فارسی در طول تاریخ شکل گیری حوزه چندان محل اعتنا نبوده است و آموختن زبان عربی به این دلیل که زبان دین است در اولیت قرار داشته است اما ضرورت های اجتماعی امروز می طلبد که توجه بیشتری به ادبیات فارسی بشود.
وی در پایان با تقسیم بندی شاعران حوزه به سه گروه پیش از انقلاب و بعد از انقلاب و نسل سوم، گفت: شاعران نسل دوم حوزه از نظر قدرت زبان و انسجام و زیبایی شعری از هر دو نسل دیگر فراتر هستند به عنوان مثلا می شود از زکریا اخلاقی و احمد شهدادی و ابوالقلاسم حسینی ژرفا به عنوان سرآمدان نسل دوم شعر حوزه نام برد.
پایان پیام/