.

وبلاگ های دینی: در جریان دفن شهدای گمنام در دانشگاه امیر کبیر بعضی از دانشجوهای خودفروخته به مخالفت پرداختند.

خبرگزاری شبستان: چند روز پیش دانشگاه امیر کبیر میزبان پنج شهید گمنام هشت سال دفاع مقدس بود که در حاشیه آن اتفاقاتی از سوی عوامل خود فروخته افتاد که در میان وبلاگ نویسان متعهد واکنش هایی را به همراه داشت.

بعضی از دانشجونماها با دفن شهدا مخالفت کردند و وبلاگهایی مثل "واژگون" پرسیدند که واقعاً آنها از چند تکه استخوان می ترسند.

به نوشته این بلاگر به نشانی http://vajgoon.blogfa.com آنهایی که با دفن شهدا در دانشگاه ها مخالفت می کنند برای توجیه مخالفت شان در موضع دفاع از مقام شهید می گویند که این اقدام، شهید را به امری هرجایی و روزمره مبدل می کند خوب اصلآ چه چیز بهتر از این که شهید و شهادت به امری هر جایی و روزمره تبدیل شود؟

این تفکر که شهید را باید فقط در قطعه شهدا دفن کرد از کجا آمده؟ دنیازدگی مدرن است که مردگان را از خود می راند و با تفکیک ها و تمایزات بی مبنایش آنها را به جایی دور دست پرتاب می کند تا کابوس مرگ خواب های شهوانی اش را آشفته نکند.

آنها نگران حرمت شهید نیستند نگران خود و افکار پوسیده قرن شانزدهمی خود هستند. یاد مرگ و یاد شهادت تارو پودشان را از هم می گسلد.

به اعتقاد نویسنده وبلاگ "واژگون" این گونه انسانها از شهید می ترسند چون از مرگ می ترسند. از شهید می ترسند چون شهید یادآور شرف و عزت و مقاومت است و شرف و عزت و مقاومت دقیقاً همان چیزی است که مخالف آن هستند و همین است رمز زنده بودن شهید که حتی یک تکه استخوانش می تواند جسم و روح دنیازدگان را به لرزه در آورد.

و کسانی هم مثل نویسنده وبلاگ "مرصاد" با اشاره به عمق این جسارت با اشعاری تنها سعی کرده اند تا حدودی درد دردمندان را تسکین دهند:

هرچند همچو گل همه بر باد رفته‌اند
هرگز گمان مدار كه از یاد رفته‌اند
اینان نه آن گل‌اند كه گویی در این بهار
از یاد رفته‌اند، چو بر باد رفته‌اند
اینان نه آهویند كه گویی دریغ و حیف
در چنگ ظالمانه صیاد رفته‌اند
جای دریغ نیست بر ایشان كه این گروه
با عزم آهنین و دل شاد رفته‌اند
«استاد» گفته بود كه با جان و دل به پیش
اینان بنا به گفته «استاد» رفته‌اند

پایان پیام/